در جهانی که مرزهای فرهنگی هر روز کم‌رنگ‌تر می‌شود زبان مادری همچنان یکی از پایدارترین ستون‌های هویت انسانی است؛ میراثی زنده که گذشته را روایت می‌کند، حال را معنا می‌بخشد و آینده را می‌سازد.

به گزارش خبرنگار زریوار خبر، زبان مادری یکی از بنیادی‌ترین عناصر هویت فردی و جمعی در هر جامعه‌ای به شمار می‌رود؛ عنصری که فراتر از نقش ارتباطی، حامل تاریخ، فرهنگ، احساسات و شیوه نگاه مردم به جهان است کارشناسان فرهنگی معتقدند نخستین مواجهه کودک با جهان از طریق زبان مادری شکل می‌گیرد و همین امر، نقش آن را در رشد شناختی، تقویت اعتمادبه‌نفس و ایجاد پیوندهای اجتماعی دوچندان می‌کند.

در استان کردستان، این اهمیت جلوه‌ای عمیق‌تر دارد زبان کردی نه‌تنها ابزار ارتباط روزمره مردم است، بلکه بخشی از حافظه تاریخی و هویت مشترکی است که نسل‌ها را به هم پیوند می‌دهد لالایی‌های مادرانه، ضرب‌المثل‌های پدرانه و روایت‌های شفاهی که در کوهستان‌ها و دشت‌های کردستان سینه‌به‌سینه منتقل شده‌اند، نشان می‌دهد زبان مادری در این منطقه تنها یک وسیله ارتباطی نیست؛ ریشه‌ای است که فرهنگ و احساسات مردم را زنده نگه می‌دارد.

با وجود این جایگاه، روندهای جهانی‌شدن، تغییرات سریع فرهنگی و کاهش تولید محتوای بومی، بسیاری از زبان‌های مادری را با چالش‌هایی جدی روبه‌رو کرده است در کردستان نیز مانند بسیاری از نقاط جهان، نبود زیرساخت‌های آموزشی کافی، کمبود منابع مکتوب و فشارهای فرهنگی ناشی از یکسان‌سازی زبانی، از جمله عواملی هستند که می‌توانند به تضعیف زبان مادری منجر شوند فعالان فرهنگی هشدار می‌دهند که بی‌توجهی به این روند، تنوع زبانی و فرهنگی را تهدید می‌کند و بخشی از حافظه تاریخی ملت‌ها را در معرض فراموشی قرار می‌دهد.

با این حال، تلاش‌های مردمی و فرهنگی برای حفظ و تقویت زبان مادری در کردستان همچنان ادامه دارد برگزاری جشنواره‌های ادبی و موسیقایی، انتشار کتاب‌ها و نشریات محلی، تشکیل گروه‌های آموزشی مردمی و تولید محتوا در فضای مجازی از جمله اقداماتی است که در سال‌های اخیر رونق گرفته است و حضور پررنگ جوانان کرد در شبکه‌های اجتماعی و استفاده از زبان کردی در تولید محتوا، به یکی از مهم‌ترین ابزارهای احیای زبانی تبدیل شده و نشان می‌دهد نسل جدید نیز به اهمیت این میراث فرهنگی آگاه است.

پژوهش‌های آموزشی نیز بر ضرورت توجه به زبان مادری تأکید دارند نتایج مطالعات نشان می‌دهد کودکانی که آموزش را با زبان مادری آغاز می‌کنند، درک عمیق‌تری از مفاهیم پیدا کرده و در یادگیری زبان‌های دیگر نیز موفق‌تر عمل می‌کنند. همین یافته‌ها سبب شده بسیاری از متخصصان حوزه آموزش، استفاده از زبان مادری در نظام‌های آموزشی را نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی علمی و فرهنگی بدانند.

در نهایت، زبان مادری چه در کردستان و چه در هر نقطه دیگری از جهان تنها مجموعه‌ای از واژه‌ها نیست؛ ریشه‌ای است که گذشته را به امروز پیوند می‌دهد و آینده را می‌سازد و پاسداشت آن، پاسداشت هویت، فرهنگ و حافظه جمعی هر جامعه است اگر امروز برای حفظ و تقویت این میراث ارزشمند تلاش شود، فردا همچنان زنده، پویا و الهام‌بخش باقی خواهد ماند.

انتهای خبر/