پرستاران، نگهبانان خاموش شب‌های طولانی‌اند؛ سپیدپوشانی که در دل بیمارستان‌ها با نگاه آرام و دست‌های امیدوارکننده، چراغ زندگی بیماران را روشن نگه می‌دارند و بی‌صدا در مرز میان درد و امید می‌ایستند.