سایت خبری تحلیلی

آرشیو اخبار / بایگانی پیوند سایتی RSS
دوشنبه 15 مهر 1398 / 08:59|کد خبر : 7140|گروه : اجتماعی

نبود متولی، معضل اصلی دریاچه زریوار

کارشناس محیط زیست بی توجهی برخی شهروندان و متعاقب آن بی تدبیری مسئولین را در  استفاده نادرست از آبهای زیر زمینی، صید بی رویه ماهی دریاچه و تبدیل شدن دریاچه به محلی برای انباشت زباله را عامل تسریع نابودی دریاچه عنوان کرد.

کارشناس محیط زیست بی توجهی برخی شهروندان و متعاقب آن بی تدبیری مسئولین را در استفاده نادرست از آبهای زیر زمینی، صید بی رویه ماهی دریاچه و تبدیل شدن دریاچه به محلی برای انباشت زباله را عامل تسریع نابودی دریاچه عنوان کرد.

به گزارش خبرنگار زریوار خبر، دریاچه زریوار در 3کیلومتری شهر مریوان در ارتفاع 1285 متری از سطح دریا و از زیباترین میراث های طبیعی استان کردستان و غرب کشور به شمار می آید. منبع تغذیه آب این دریاچه از چشمه های خودجوش کف دریاچه تامین می شود .

تاریخچه پیدایش دریاچه زریوار(کُردی زریبار)، به دوران سوم زمین شناسی بر می گردد و محدوده این دریاچه ناحیه فرو افتاده ایی(گرابن)است که در شمال شرقی مرز گسل اصلی و جوان زاگرس و پهنه گسلی آن قرار دارد. این دریاچه منشاءتکتونیکی (زمین ساختی )دارد به گفته کارشناسان حجم آب دریاچه 22/5 میلیون متر مکعب، طول دریاچه 5/6کیلومتر و عرض آن کمتر از 3 کیلومتر و حداکثر عمق آن حدود 12 متر و مساحت آن 15 کیلومتر مربع است. از دریاچه زریوار به عنوان بزرگترین دریاچه های آب شیرین ایران و خاورمیانه و بعضاً جهان نام می برند.

کارشناس محیط زیست ساکن شهر مریوان در گفت و گو با خبرنگار زریوار خبر گفت: دریاچه زریوار با توجه به پتانسیل های فوق العاده ایی که دارد متاسفانه عوامل و خطاهای انسانی در تخریب و نابودی دریاچه بیشترین اثرات را  داشته است. وی تخریب جنگلهای اطراف دریاچه توسط روستائیان، خاکبرداری از برخی نقاط جنگل و افزایش ساخت و ساز های غیر مجاز در حاشیه شهری، گسترش نامتعارف شهر مریوان و هجوم روستاییان به اطرف و حاشیه شهر  به طوری که طبق گفته مسئولین در 5 سال گذشته بیش از 15 هزار نفر به جمعیت شهر مریوان اضافه شده است و این مشکلات عدیده ای شهری و محیط زیست ایجاد خواهد کرد.

به گفته برخی کارشناسان، مریوان به عنوان اولین شهر ایران در ساخت و سازهای غیر مجاز در سالهای اخیر شناخته شده است.

این کارشناس بی توجهی برخی شهروندان و متعاقب آن بی تدبیری مسئولین اجرایی در نظارت بر استفاده نادرست از آبهای زیر زمینی، صید بی رویه ماهی دریاچه و تبدیل شدن دریاچه به محلی برای انباشت زباله می توانند نابودی آن را تسریع کند.

از قدیم گفته‌اند آب روشنایی است اما زریوار دیگر زلال نیست و خیر و برکتش هم در حال کم شدن، چرا که از سرچشمه گل آلود شده اما آب از آب تکان نخورده؛ برایش طرح جامع نجات نوشتند و جلسات و کارگاه‌های مختلف برگزار می‌کنند و هر از گاهی هم مدیر استانی و یا کشوری از آن بازدید می‌کنند؛ از دیدن زیبایی‌هایش چه‌چه و به‌به می‌کنند و از آن طرف می‌گویند چه حیف که از آن استفاده درست نمی‌شود و یا باید برایش کاری کرد و در اطرافش هم برای رشد گردشگری آبی سرمایه گذاری شود اما دریغ از آن‌که پولی دست متولیان تالاب را بگیرد و یا طرحی را برای نجات آن عملیاتی کنند و یا حداقل تصمیم گرفته شود مدیریت یکپارچه‌ای برای آن درنظر بگیرند تا زریوار هزار صاحب و بی‌صاحب نشود و در نهایت از این دریاچه تنها عکس یادگاری‌اش باقی نماند.

کاری که نمی‌کنند هیچ، شنیده شده تحت عنوان لایروبی، پیت‌های زیر نیزارهای دریاچه را هر هکتار ۵ میلیارد تومان برای مصارف گلخانه‌ای و دامداری می فروشند و خلاصه آن‌که حاتم بخشی از منابع دریاچه آنقدر زیاد شده و علاوه بر آن با فاضلاب آلوده‌اش کرده‌اند و همین شده که لب تنها دریاچه آب شیرین دنیا بروی، تشنه بر می‌گردی!

یکی از شهروندان مریوانی گفت: زریوار دیگر جذابیتی برای گردشگران ندارد کسی دیگر از دریاچه لذت نمی برد، دریاچه زریوار تبدیل به گورستان زباله ها شده است. این شهروند، ما را به اطراف دریاچه برد و با نشان دادن مناظری زشت و کثیف، از مسئولین کشوری خواست نگذارند دریاچه زریوار تبدیل به دریاچه ارومیه شود. وی با بیان اینکه دیگر مردم مریوان با وجود وضعیت اسفناک دریاچه نمی توانند به داشتن بزرگترین دریاچه آب شیرین جهان یا نه خاورمیانه افتخار کنند حتی دیگر نای برای گفتن و نجات دریاچه نمانده است. این شهروند مریوانی با انتقاد از وعده های بی نتیجه مسئولین در سالهای گذشته گفت: تا کنون هیچ اقدام عملی برای نجات آن صورت نگرفته است.

با گشت و گذار از دریاچه زریوار متوجه ساخت و سازهای غیر قانونی شدیم که با پروس و جو  و سوال از دست فروشان داخل دریاچه متوجه شدیم برخی افراد در سالهای گذشته با ساخت آلاچیق های غیر مجاز در پی تغییر فضای سبز محوطه دریاچه هستند.

بی توجهی مسئولین شهرستانی و استانی به دریاچه و عدم تعیین متولی یکی از عوامل اصلی مگر تدریجی بزرگترین دریاچه آب شیرین ایران و خاورمیانه است.

انتهای پیام/

ZariwarKhabar Telegram Channel

نظرات بینندگان :

اولین نفری باشید که در مورد این مطلب نظر می دهید!

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت زریوارخبر در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
* به دلیل تراکم نظرات ممکن است نظر شما با تاخیر تایید شود.

نام *
 

کد امنیتی