سایت خبری تحلیلی

آرشیو اخبار / بایگانی پیوند سایتی RSS
سه شنبه 2 مهر 1398 / 10:27|کد خبر : 7112|گروه : اجتماعی

روزگار تلخ داربست‌کارِ مریوانی در سلیمانیه/ کارگران مهاجر در عراق از همه‌ حقوق محرومند

در حال حاضر، حداقل ۷۰ درصد کارگران و استادکاران ساختمانیِ ساکنِ استان‌های مرزی، در کردستان عراق شاغل هستند؛ این آماری است که انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی ارائه داده‌اند؛ در چنین شرایطی، ایمنی و سلامتی کارگرانی مثل محمد نجفی که با کار کردن روی بلندی یا در ساختمان‌های نیمه‌کاره، در معرض انواع خطرات و آسیب‌های جانی قرار دارند، موضوع بااهمیتی است که نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد

در حال حاضر، حداقل ۷۰ درصد کارگران و استادکاران ساختمانیِ ساکنِ استان‌های مرزی، در کردستان عراق شاغل هستند؛ این آماری است که انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی ارائه داده‌اند؛ در چنین شرایطی، ایمنی و سلامتی کارگرانی مثل محمد نجفی که با کار کردن روی بلندی یا در ساختمان‌های نیمه‌کاره، در معرض انواع خطرات و آسیب‌های جانی قرار دارند، موضوع بااهمیتی است که نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد

به گزارش زریوارخبر به نقل از خبرگزاری ایلنا، «محمد نجفی» کارگر جوانی اهل یکی از روستاهای مریوان است؛ او به تازگی نامزد کرده و قرار بود همین روزها، مراسم عروسی‌اش در روستای محل زندگی‌اش برگزار شود که ناگهان بدشانسی و مصیبت از راه می‌رسد.

 

محمد سال‌هاست که به همراه برادر و بسیاری از هم‌ولایتی‌ها برای کار به سلیمانیه‌ی عراق می‌رود؛ آنها با ویزای توریستی یک ماهه به عراق می‌روند و به انواع کارهای ساختمانی مشغول می‌شوند؛ از کارگری ساده و فعلگی گرفته تا سنگ‌کاری و کار ایزوگام.

 

کار تخصصی «محمد» ایزوگام و سقف است؛ سالهاست که در عراق کار می‌کند و به نسبت ایران، ماهی چند برابر بیشتر درآمد دارد اما یک ماه پیش همانطور که روی داربست مشغول به کار بود، برق‌گرفتگی از راه می‌رسد و محمد، سقوط می‌کند و به کما می‌رود؛ از اینجا همه ماجراها شروع می‌شود.

 

محمد حالا بعد بیش از سه هفته بستری شدن در بیمارستان کوثر سنندج، مرخص شده اما هنوز قدرت راه رفتن و تکان خوردن ندارد؛ برادرهایش زیر بازوهایش را می‌گیرند و بلندش می‌کنند؛ تشخیص پزشکان، «ضربه به سر» بوده و لطف خدا بوده که حالا توانسته از روی تخت بیمارستان بلند شود؛ سرنوشت محمد می‌توانست «مرگ» باشد.

 

حسین نجفی، برادر محمد است؛ او خودش هم سابقه سال‌ها کار سنگ‌کاری در سلیمانیه عراق دارد؛ حسین، ماجرای حادثه‌دیدگی برادر و اتفاقاتی که بعد از آن افتاده را اینگونه روایت می‌کند: «در عراق هیچ حمایتی از برادرم نشد؛ هیچ کاری برای او نکردند؛ یک شبانه‌روز در بیمارستان آنجا بستری بود و هیچ کاری برایش نکردند؛ تا جایی که خودمان التماس می‌کردیم سرم‌اش را عوض کنند اما در ایران اوضاع فرق کرد؛ اینجا کاملا رسیدگی کردند؛ اگر  آنجا می‌ماند، زنده ماندنش با خدا بود.»

 

روزهای بعد حادثه در عراق و ایران

او در مورد حادثه می‌گوید: برادرم سالها در سلیمانیه کارِ ایزوگام ساختمان می‌کرد؛ آن روز، برق او را گرفت و از روی داربست، بین طبقه دوم و سوم سقوط کرد؛ دو روز بعد از حادثه، به مریوان انتقالش دادیم و بعد از آنجا به بیمارستان کوثر سنندج منتقلش کردیم؛ سرش به شدت آسیب دیده بود؛ تقریباً ۲۴ روز بیهوش بود؛ اوایل هوشیاری او روی سه و چهار بود؛ من خودم هم چند سالی‌است که در عراق کار می‌کنم؛ از سال ۲۰۰۶، کار سنگ‌کاری می‌کنم؛ هر بار که وارد عراق می‌شویم ۵ هزار دینار بابت بیمه از ما می‌گیرند اما بعد از حادثه که مراجعه کردیم گفتند شما اقامت ندارید با ویزای توریستی برای کار آمده‌اید و هیچ چیز به شما تعلق نمی‌گیرد! گفتند آن ۵ هزار دینار، بیمه‌ی توریستی است و شامل حادثه کار و سقوط از داربست ساختمان نمی‌شود!

 

هر ماه تعداد زیادی از کارگران ایرانی به خصوص از استان‌های مرزی برای کار به کردستان عراق می‌روند؛ هیچ آمار دقیقی از تعداد مهاجرانِ شغلی به عراق در دست نیست چراکه ویزای هیچ کدام از این کارگرانِ مهاجر، «ویزای کار» نیست؛ به همین دلیل است که وقتی حادثه از راه می‌رسد، علیرغم پرداخت ۵ هزار دینار بابت بیمه توریستی، هیچ چیز به آنها تعلق نمی‌گیرد؛ نه هزینه‌های درمان پرداخت می‌شود و نه غرامتی به این کارگران می‌دهند؛ کارگران حادثه‌دیده با یک «هیچ مطلق» روبرو می‌شوند و ناگزیر همانطور مریض و بدحال باید به ایران بیایند و در بیمارستان‌ها بستری شوند.

 

نجفی می‌گوید: «ما کارگران ایرانی در عراق هیچ کس را نداریم؛ اگر برایمان اتفاقی بیفتد کسی پاسخگو نیست؛ فقط خدا به ما رحم می‌کند. خدا سال‌ها به ما رحم کرده است که توانسته‌ایم سالم برگردیم ایران. خانواده‌هایمان در مریوان هربار دست به دعا هستند که ما سالم برگردیم؛ ما آنجا در اتاقک‌های کارگری با چند نفر دیگر زندگی می‌کنیم و ماهی ۱۰۰ هزار یا ۱۵۰ هزار دینار برای اجاره می‌پردازیم؛ درآمد یک استادکار آنجا ماهی ۱۰ تا ۱۲ میلیون تومان است که بیشتر آن را پس‌انداز می‌کنیم.»

 

دکترها می‌گویند صبوری کنید!

محمد نجفی، کارگری که سالها در ایران و بعد در سلیمانیه عراق، کار داربست و ساختمان انجام داده، هیچ‌جا بیمه نیست؛ نه در ایران و نه در عراق؛ هزینه‌های درمان او در بیمارستان کوثر سنندج، ۳۶ میلیون تومان شده که از اقبال خوش، بیمه روستاییان و عشایر داشته‌اند و درنهایت، فقط نزدیک به ۳ میلیون تومان را از جیب پرداخته‌اند. اگر این بیمه نبود، همه هزینه بر دوش خود کارگر می‌افتاد؛ کارگری که نه تنها بیمه کارگری ندارد، بلکه امید به آینده هم در دلش بسیار کمرنگ است؛ نه بازنشستگی در کار است و نه دوران کهولت.

 

الان مشخص نیست محمد نجفی چه زمانی می‌تواند دوباره کار کند؛ فعلاً خانه‌نشین است و برادرانش کارهای روزمره‌اش را انجام می‌دهند؛ این روزها درآمد خانواده محمد صفر است و دکترها گفته‌اند باید صبوری کنید.

 

کارگر

محمد نجفی اهل روستای «گویزه کویره» مریوان، یکی از صدها و هزاران قربانیان بیکاری است که با ویزای توریستی دست به مهاجرت به کشور همسایه‌ی عراق می‌زند؛ آنجا هیچ قانون و نهادی حامی این کارگران نیست و اگر حادثه رخ بدهد، فقط خدا باید به فریادشان برسد.

حسین نجفی، آخر صحبت‌هایش از اوضاع ناگوار زندگی در عراق روایت می‌کند و از اینکه آنجا اصولاً چیزی به نام «ایمنی کار» و «بازرسی از کارگاه» معنایی ندارد؛ کارفرما، حاکم مطلق است و کارگاه ملک طلقش؛ کارگر حتی اگر مهاجر نیز باشد، نمی‌تواند برای هیچ حقی ادعایی داشته باشد...

 

ساماندهی کارگران مهاجر

میکائیل صدیقی (رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی استان کردستان) در ارتباط با خطرات بسیاری که متوجه کارگران ایرانی ساکنِ سلیمانیه و اربیل در کردستان عراق است، اینگونه می‌گوید: «در کردستان عراق "ایمنی کار" به آن صورت مطرح نیست؛ نه اداره کار آنجا بر کارگاه‌ها نظارت دارد و نه بازرسی کار به آن مفهوم وجود دارد؛ کارگران مهاجر ایرانی آنجا نه سندیکا دارند و نه انجمن صنفی؛ هیچ کس نیست که از حقوق این کارگران دفاع کند؛ اگر دچار حادثه شوند، چه فوت شوند و چه از کارافتاده، بحث مستمری و غرامت در کار نیست؛ در کل، در کردستان عراق شرایط کار و قرارداد، تابع استاندارد خاصی نیست و بیشتر کارفرمایان، به راحتی کارگران را مورد استثمار قرار می‌دهند.»

 

اما راهکار چیست؛ در حال حاضر نمی‌توان از مهاجرت انبوهِ کارگران ساختمانی بیکار به کردستان عراق جلوگیری کرد، پس باید اوضاع شغلی آنها در عراق به‌سامان‌تر شود؛ صدیقی می‌گوید: «ما از طریق استانداری و اداره کار پیگیر هستیم که هیاتی به کردستان عراق اعزام شود و بر اوضاع شغلی و زندگی کارگران ایرانی نظارت کند؛ باید با رایزنی با مقامات عراقی و یا حتی شرکت‌های بزرگ، شرایط را برای کارگران مهاجر بهبود بخشید؛ الان سندیکاهای کارگری ترکیه با شرکت‌های عراقی قرارداد بسته‌اند و خود سندیکاها کارگران و استادکاران را برای کار به عراق می‌فرستند و روی دستمزد و شرایط کار آنها نظارت دارند. اگر استانداری کردستان و اداره کار، همکاری کنند، ساماندهی کارگران مهاجر غیرممکن نیست.»

 در حال حاضر، حداقل ۷۰ درصد کارگران و استادکاران ساختمانیِ ساکنِ استان‌های مرزی، در کردستان عراق شاغل هستند؛ این آماری است که انجمن‌های صنفی کارگران ساختمانی ارائه داده‌اند؛ در چنین شرایطی، ایمنی و سلامتی کارگرانی مثل محمد نجفی که با کار کردن روی بلندی یا در ساختمان‌های نیمه‌کاره، در معرض انواع خطرات و آسیب‌های جانی قرار دارند، موضوع بااهمیتی است که نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد؛ کارکردن در اقلیمی که «ایمنی کار» به رسمیت شناخته نمی‌شود، برای هزاران کارگر ایرانی مثل قمار هرروزه بر سر جان است.

گزارش: نسرین هزاره مقدم

 

انتهای پیام/

ZariwarKhabar Telegram Channel

نظرات بینندگان :

کوردی1سه شنبه 2 مهر 1398 | 11:04

2
0

سخنان جناب صدیقی(رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی کردستان)را در حال حاضر، راه کار خوبیست و استفاده از تجربه ترکیه که مورد اشاره واقع گردیده میتواند مثمرثمر باشد...\\r\\nو\\r\\nباید واقع گرا بود \\r\\n1-از اتفاق پیش آمده برای محمد فتحی با اون توضیحات و شرایطش، متاسف شدم امیدوارم سریعا\\\" شفا یابد...\\r\\n2- وقتی ما مردم با ویزای توریستی به کردستان عراق میرویم ویزای توریستی با ویزای کار تفاوت زیادی دارد در ویزای توریستی هیچ حقوقی برای کارگر تعریف نشده و حق هم آن است که تعریف نشود زیرا در تمام دنیا همینجوریه، مگر کره و ژاپن و اروپا و حتی ایران وغیره هم همینطوری نیستند؟ پس انتظار خارج از مقررات از کردستان عراق در این زمینه،حقانیت نیست نتیجتا\\\" باید در ریشه اصولی رفتار شود کارگر محترم و زحمت کش وقتی عزم سفر خارجی بمنظور کار میکند باید ویزای کار بگیرد نه توریستی...\\r\\nامیدوارم هر چه زودتر با اقدامات عاجل، حق و حقوق کارگر از مجاری قانونی، حل و شاهد پایمال شدن حق کارگر بخصوص بعد از حادثه نباشیم...

پاسـخ

بی کارسه شنبه 2 مهر 1398 | 11:19

1
0

امروزه از سایه سر دولت جوانان ما همه بی کار شده اند در حقشان ظلم میشود و برای گذراندن روزگار مجبور به ترک وطن و مهاجرت شده اند جوانانی که با همت های بلند و استعدادهای گوناگون میتوانند در هر نقطه از وطن برای کشور و شهر خود مفید باشند میتوانند با روحیه ی قوی و شوق جوانی که دارند این مملکت را ابادان تر از هر وقت دیگر کنند و نه تنها خود مشغول کار باشند بلکه مشوق دیگران برای کار کردن شوند و بسیاری از مشکلات را برطرف کنند اما متاسفانه امروز با وعده های دروغین مسئولین مواجه هستند یادمه اقای روحانی گفت که چنان رونقی ایجاد کنم تا حدی که مردم دیگر نیاز به یارنه هم نداشته باشند اما متاسفانه امروز وضع جامعه گواه چیز دیگریست و از همه بدتر پاسخگویی به مطالبات جوانان اصلا حذف گردیده و مقصر اصلی مسئولین دولتی هستند که از درد مردم بی خبرند و در ناز و نعمت گذران میکنند همین امر باعث شده تا روحیه ی قوی جوانانی که میتوانستند به بهترین نحو کشوری سربلند تر از هر وقت دیگر بسازند را ضعیف کنند جوانانی که ایده ها و استعدادهای انها بی نظیر بود و به جای ایجاد اشتغال انها را از اهداف خود دلسرد کردند و این اتفاق فقط متوجه مسئولین است معادله ی پیچیده ای نیست که انقدر سختش کرده اند جوانان غیور مادنبال کارند میتوانند در کشور خود کار کنند هم برای مملکت مفید باشند و هم الگویی برای دیگر جوانان که دیگر مهاجرت نکنند اما متاسفانه مسئولین در این امر هیچ گامی که قابل قبول باشد بر نداشته اند و باعث از دست رفتن نیروهایی شده که میتوانستند برای کشور خود اهنین باشند و موفقیتهای بزرگی رقم بزنند اما این بی توجهی ها کار را به جایی رسانده که دیگر جوانان ما هیچ برایشان مهم نیست و از زندگی سیر شده اند و این مرگ است که از انان فرار میکند و گرنه انان به مرگ لبخند میزنند و دنبالش میروند چون زندگی جای شیرینی برایشان نگذاشته اما در این معامله بازنده اصلی مسئولینی هستند که جای خالی جوانان را که میتوانستند کشوری زیباو قوی و سربلند و اباد بسازند را هیچ چیز دیگر جبران نمیکند اقای روحانی به وعدهایت عمل کن به اندازه ی کافی شعار شنیده ایم خدمت به جوانان خدمت به کشور است بفرمایید اگر مرد میدان هستید این گوی و این میدان

پاسـخ

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت زریوارخبر در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
* به دلیل تراکم نظرات ممکن است نظر شما با تاخیر تایید شود.

نام *
 

کد امنیتی