سایت خبری تحلیلی

آرشیو اخبار / بایگانی پیوند سایتی RSS
دوشنبه 20 خرداد 1398 / 08:51|کد خبر : 6903|گروه : سیاسی

درمانگاه تامین اجتماعی مریوان خود نیاز به درمان دارد/حق بیمه‌ای که گرفته می‌شود اما برای کارگر خرج نمی‌شود

چطور می‌شود دو شهر مریوان و سروآباد با وجود بیشتر از ۵۰ هزار‌ نفر تحت پوشش بیمه با این شرایط وحشتناک اقتصادی و شرایط معیشتی کارگران از خدمات اولیه درمانی و پزشک متخصص و امکانات پزشکی و دستگاهای مانند آم آر آی و سونوگرافی و ..‌. بی بهره باشند؟

چطور می‌شود دو شهر مریوان و سروآباد با وجود بیشتر از ۵۰ هزار‌ نفر تحت پوشش بیمه با این شرایط وحشتناک اقتصادی و شرایط معیشتی کارگران از خدمات اولیه درمانی و پزشک متخصص و امکانات پزشکی و دستگاهای مانند آم آر آی و سونوگرافی و ..‌. بی بهره باشند؟

به گزارش زریوارخبر، امروز صبح برای پی بردن به دردی چند ساله (دیسک کمر) که به دلیل کار سخت ساختمانی از سال ۸۹ همراهم هست و امسال به شدت امانم را بریده است به درمانگاه تامین اجتماعی مریوان واقع در میدان سرباز مراجعه کردم. خیابانی پر از چرخ و دستفروشانی که تا دم در درمانگاه همراهیت می‌کنند . با کلی دردسر خودم را به در ورودی رساندم از ورودی درمانگاه پرسیدم که برای گرفتن آم آر آی باید چکار کنم؟  باور کنید جوری نگاهم کرد که از پرسیده خودم پشیمان شدم و گفت «آم آر آی چیه اگه جایت درد می‌کند برو یک نوبت اینترنتی بگیر و چند تا دارو بهت میدن که خوب بشی یا اگر دندونت درد میکنه بازم نوبت بگیر اونم باید صدم و ثانیه ای اسم بنویسی که نوبتت بشه». گفتم کار من از این داروها گذشته باید عکس و ام آر آی بگیرم که مشخص کند که آیا عمل کنم یا نه. گفت دلت خوشه برادر، اینجا متخصص و عکس و آم ار ای ، سی تی اسکن و رادیولوژی و ... کجا بود برو یه جای دیگه بگیر.


دفترچه بیمه ام را یک نگاهی کردم آمدم بیرون در مسیر برگشت به این فکر می کردم که چطور می‌شود دو شهر مریوان و سروآباد با وجود بیشتر از ۵۰ هزار‌ نفر تحت پوشش بیمه با این شرایط وحشتناک اقتصادی و بیکاری کارگران و شرایط معیشتی کارگران از خدمات اولیه درمانی و پزشک متخصص و امکانات پزشکی و دستگاهای مانند آم آر آی و سونوگرافی و ..‌. بی بهره باشند؟  یادم آمد در جلسه کمیته درمان استان که حضور داشتم و این موضوعات و مشکلات کارگران را مطرح کردم جناب فولادی مدیر کل درمان استان جوری از درمانگاهی شهرستان سخن می‌گفت که انگار ما دارای یک بیمارستانی با تمام خدمات درمانی هستیم ولی واقعیت ماجرا چیز دیگری است.


به هر حال تصمیم گرفتم برای گرفتن آم آی آر راهی سنندج بشوم که امیدوار باشم در بیمارستان تامین اجتماعی سنندج با هزینه کمتر عکس را بگیرم. جاده‌ی سنندج مریوان آدم را یاد دوره جنگ و فیلم های اکشن و پر خطر می‌اندازد با وجود ارابه های مرگ و پیچ های خطرناک دیسک کمرم بیشتر از هر وقت دیگر دردش شدت گرفت به زور خودم را به بیمارستان تامین اجتماعی سنندج رساندم. از کارمند درمانگاه پرسیدم از مریوان آمدم و برای آم آر آی باید چکار کنم کارمند گفت دستگاهمون خراب شده یه نفر از پرسنل دستشو گذاشته رو یه دکمه دستگاه رو خراب کرده و الان دستگاه ۷۰۰ میلیونی آم آر آی خودش نیاز فوری به عکس برداری و متخصص تعمیرات داره. گفتم حداقل اجازه بدهید یک دکتر در دفترچه ام عکس برداری را بنویسد. وقتی خانم کارمند دفترچه ام را دید گفت: فاقد اعتبار است یعنی الان که چند روز از خرداد گذشته و شما حق بیمه خرداد ماه رو پرداخت نکرده اید و نمیتوانم بهتون نوبت بدیم و پزشک رو ببینید. یک نگاهی به دفترچه‌ام کردم نمی دانم چرا عکس روی جلد دفترچه آنقدر عبوس و ناآشنا بود که با زبان بی زبانی میگفت همین الان دفترچه را پاره کن و بینداز دور.


در این فکر بودم که اگر با یک حساب سر انگشتی، با توجه به بیمه بودن حداقل ۳۵ هزار کارگر و استادکار ساختمانی و پرداخت هر ماه صد و سی هزار تومان حق بیمه در ماه معادل چهار میلیارد و پانصد میلیون تومان و در سال چیزی حدود ۵۴ میلیارد تومان حق بیمه کارگران ساختمانی در استان کردستان می باشد، ولی چرا با این مبلغ پرداختی کارگران ساختمانی چرا باید درمانگاه‌های شهرستان ها در این شرایط باشند. 


با یک کم درگیری فکری با خودم ناامیدانه به بیمارستان روبه روی تامین اجتماعی بیمارستان آموزشی کوثر طبقه دوم مراجعه کردم که آنجا هم گفتند باید سیستمی نوبت بگیری و فردا مراجعه کنی بعد به ناچار به آم آر آی شهید قاضی مراجعه کردم که گفتند با تامین اجتماعی قرارداد ندارند و شامل دفترچه بیمه نمی‌شود و مجبورا مبلغ صد و پنچاه هزار تومان برای گرفتن عکس پرداخت کردم که باید برای دریافت جواب عکس در تاریخ بیست سوم خرداد مجددا جادهای پرپیچ و خم سنندج، مریوان را طی کنم.


واقعا برای درخواست و پیگیری مطالبات بیمه و درمانی و معیشتی و .... کارگران جایگاه مسئولانی از قبل وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی، مدیریت درمانی تامین اجتماعی، نمایندگان مردم در ‌مجلس شورای اسلامی استان، مدیر کل درمان استان، ریاست دانشگاه علوم پزشکی و ... کجاست؟ آیا این مشکلات را نمی بینند؟ آیا نمی‌دانند که درمانگاه‌های شهرستان های استان بخصوص مریوان و سروآباد نیاز فوری به پزشک‌های متخصص و دستگاه‌های عکس برداری و امکانات پزشکی دارند؟ و آیا می‌شود در این شرایط سخت به مطالبات و خواسته های طبقه کارگر بی توجه بود؟


امیدوارم این مسئولان، برای یک بار هم که شده مسئولانه این مطالبات را ببینند و بتوانیم مشکلات را رودررو مطرح کنیم و به جد بخواهیم که پیگیر رفع مشکلات کارگران و بیمه شدگان باشند.

 

 

 

نویسنده: میکائیل صدیقی، رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی مریوان و سروآباد

ZariwarKhabar Telegram Channel

نظرات بینندگان :

اولین نفری باشید که در مورد این مطلب نظر می دهید!

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت زریوارخبر در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
* به دلیل تراکم نظرات ممکن است نظر شما با تاخیر تایید شود.

نام *
 

کد امنیتی