سایت خبری تحلیلی

آرشیو اخبار / بایگانی پیوند سایتی RSS
یادداشت مدیر مسئول/
یکشنبه 9 دی 1397 / 12:54|کد خبر : 1287|گروه : سیاسی

ماکیاولیست ها فرزندان ناخلف ماکیاولی

آنهایی که تنها با استناد به بخش هایی از کتاب شهریار، ماکیاولی را نماد فریب و تزویر می دانند، انسان هایی کوچک و ضعیف مایه اند که ظاهر و باطن  شخصیت شان تظاهر به منش و رفتارهای اخلاقی و پنهان نمودن خود پشت نقابی از اخلاق است و شعار "هدف هر وسیله ای را توجیه می کند"، از سر تا پای وجودشان ترشح می کند.

آنهایی که تنها با استناد به بخش هایی از کتاب شهریار، ماکیاولی را نماد فریب و تزویر می دانند، انسان هایی کوچک و ضعیف مایه اند که ظاهر و باطن شخصیت شان تظاهر به منش و رفتارهای اخلاقی و پنهان نمودن خود پشت نقابی از اخلاق است و شعار "هدف هر وسیله ای را توجیه می کند"، از سر تا پای وجودشان ترشح می کند.

به گزارش خبرنگار زریوار خبر، ماکیاولی شخصیتی نیست که به دلیل نزدیکی به ایام سالروز درگذشتش، بخواهیم از او یاد کنیم، نامگذاری یک تیپ شخصیتی در روانشناسی به نام ماکیاولی موید این واقعیت است.  نیکولو ماکیاولی فیلسوف سیاسی و نمایشنامه‌نویس مشهور ایتالیایی در ۳ مه ۱۴۶۹ در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد و در ۲۱ ژوئن ۱۵۲۷ درگذشت. کسی که بر روی سنگ مزارش چنین نوشتند:" هیچ نوشته ای را یارای برابری با این چنین نام بلندی نیست" .

 

ماکیاولی در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد. شهر کوچکی که هم از لحاظ تجارت و بازرگانی شهرت داشت و هم مردان بزرگی چون پترارک ، میکل آنژ و دانته را در دامان خود پروراند.


در بیست و پنج سالگی به عنوان منشی وارد دستگاه حکومت جمهوری فلورانس شد و چهار سال بعد به ریاست دبیرخانه شورای جمهوری رسید و تا سال 1512 در این سمت باقی ماند. در این دوره از زندگی سیاسی اش رسالت های مهمی را به انجام رساند و در تاسیس قشون ملی جدیت فوق العاده ای ورزید. بعد از آن خاندان مدیچی دوباره بعد از هجده سال با کمک اسپانیایی ها بر تخت حکومت نشستند و حکومت جمهوری فلورانس شکست خورد، ماکیاولی از سمت خود بر کنار و مدتی هم  زندانی شد و تا آخر عمر خانه نشین بود و نتوانست به دنیای سیاست بازگردد. او سعی کرد با نوشتن کتاب شهریار و تقدیم آن به حاکم وقت، بتواند دوباره حیات سیاسی اش را بازیابد. ماکیاولی کتاب شهریار را در سال 1513 نوشت اما چند سال بعد از مرگش در سال 1532 به چاپ رسید. چون ماکیاولی "شهریار" را برای شهریاری نوشته بود که نه از ماکیاولی خوشش آمد و نه از کتابش.


شهریار کتابی است که در آن به شرح و بیان راه های مختفی پرداخته می شود که اگر فردی که به گفته خود ماکیاولی دارای فضیلت یا به عبارت دقیق تر "ویرچو" باشد، می تواند  با بکارگیری آن دستورالعمل ها به مقام شهریاری برسد، قدرت را به دست آورد و از آن نگهداری کند. ماکیاولی آشکارا می گوید برای انجام این امور هر کاری مجاز است، او برای نیل به هدفش از اخلاق سود گرایانه بهره می برد.


اما تناقض مشهودی در آرا و اندیشه های ماکیاولی وجود دارد. از یک طرف کتاب شهریار با دستورالعمل ها و طرق مختلفی که با اتخاذ آنها قدرت، کسب و حفظ می گردد و از همان زمان توسط کلیسای کاتولیک مردود و مطرود گشت و شیطان خوانده شد و از طرف دیگر کتاب «گفتارهایی در باب ده کتاب اول تاریخ تیتوس لی ویوس» یا به اختصار «گفتارها» کتابی که بعد از مرگ ماکیاولی برای اولین بار با اعطای امتیازی ویژه از طرف پاپ منتشر گردید و در آن فضیلت آزادی ستایش شده و از حق مردم در توازن نیروها و تصمیم گیری در مسائل مدنی و سیاسی دفاع شده است. در این کتاب با مردی مواجه می شویم که به تمامی آزدایخواه است و می گوید" آدمیان به سبب قانون خوب می شوند" ، " تربیت نیک از قوانین نیکو نشأت می گیرد" و " برای رعایت قوانین نیز اخلاق نیک ضروری است".  فرمان ها و توصیه هایی که او در دو کتاب ش مطرح کرده دارای دوگانگی و تناقض اند و نام و تفکر ماکیاولی طراوت و نیروی خود را از همین رهگذر بازمی یابد.


"اگر ماکیاولی آموزگار شاهزاده ای می بود نخستین کاری که به او توصیه می کرد این بود که کتابی بر ضد ماکیاولیسم بنویسد" این گفته شخصیت مشهور فرانسوی، ولتر است کسی که به شاهزاده پروس پیشنهاد کرد بر ضد ماکیاولی کتابی بنویسد! مخالفان ماکیاول کم نیستند از شکسپیر گرفته تا برتراند راسل و موافقان و ستایشگران او هم نام های بزرگی دارند از آن جمله نیچه، ژان ژاک روسو، بیکن، هگل و... . اما آنهایی که تنها با استناد به بخش هایی از کتاب شهریار، ماکیاولی را نماد فریب و تزویر و ابلیسی فاقد و حتی دشمن اخلاق می دانند و او را آموزگار خویش قرار داده اند، انسان هایی کوچک و ضعیف مایه اند که ظاهر و باطن  شخصیت شان تظاهر به منش و رفتارهای اخلاقی و پنهان نمودن خود پشت نقابی از اخلاق است و شعار "هدف هر وسیله ای را توجیه می کند"، از سر تا پای وجودشان ترشح می کند. اینهایند که در هر لجنزاری یارای زیست دارند اما آنچه را که ماکیاولی کرد هیچگاه نمی توانند. هر چند ماکیاول می تواند یکی از منفورترین نویسندگان و متفکران اعصار گذشته باشد اما همین بیان حقیقت و نمود آن به عنوان اندرزهایی به مدیچی، حاکم وقت فلورانس، نشانی از توان و استعداد این متفکر در به نمایش گذاشتن و بازگویی این گونه اندیشه هاست. شاید تفاوتی که ماکیاولی با ماکیاولیست های ریز ودرشت دارد در همین نکته است که ماکیاولی، ماکیاولیست نیست چراکه او آینه ای جادویی بود تا چهره دروغین و زشت را هرچند در درون خود اما به وضوح بنمایاند. بحث ها و جدل ها حول اندیشه و فلسفه سیاسی ماکیاولی سالهاست که جریان داشته و دارد. پانصد سال از نگارش کتاب شهریار می گذرد و همچنان از پرخواننده ترین کتابهای حوزه اندیشه و اندیشه سیاسی است و هنوز بحث های داغ و پرتنش درباره مفاهیم آن ادامه دارد. طیف گسترده از موافقان ومخالفان گوناگون می تواند نشان از جایگاه پر خطر و مخاطره آمیزی باشد که او بدانجا پای نهاده است و تا هموار شدن مسیر و راه برای عبور همگان، هنوز زمان باقی است و به این دلیل بر روی سنگ مزارش چنین نوشتند:" هیچ نوشته ای را یارای برابری با این چنین نام بلندی نیست" .


انتهای پیام/

ZariwarKhabar Telegram Channel

نظرات بینندگان :

شهروندجمعه 27 مرداد 1396 | 15:35

12
2

سلام.
بنده مدت 4 ساله که در بحث انتخابات مریوان حضور داشتم و به کرات در جلسات تمامی گروه ها شرکت داشتم.حاثرم تمام مسائل پشت پرده کاندیدا ها و نماینده و نماینده های قبلی و تعیین شهردار و شهردار های قبلی و شورا و پست گرفتن و باند و رانت و تیم ...هرچی که هست و بوده را توضیح و بیان کنن با مدارک محکمه پسند.موافق هستید؟

2
0
اا دوشنبه 10 دی 1397 | 00:12

بهترین کار است و خدمتی بزرگ بە ملتی دردمند، البتە بە شرطی که رعایت انصاف و حق و حقیقت را داشته باشی

2
0
ارژین دوشنبه 10 دی 1397 | 08:23

نوبت به شماست تا با دروغ پردازی این مردم بیچاره رو سرکار بذاری تو تا حالا اگه مدرکی داشتی برملا میکردی

پاسـخ

ریباز 23دوشنبه 10 دی 1397 | 07:39

6
0

به قول بایزید بسطامی : یا چنان باش که مینمایی ، یا چنان نمای که هستی !!
مشکل ما از جایی شروع شد که نگاه ما به هم ، نگاه آدم به آدم نبود ،بلکه نگاه آدم به فرصت بود!!
با تشکر از زریوار خبر عزیز

پاسـخ

س ص ح پ قسه شنبه 11 دی 1397 | 22:06

1
0

من در اسلام : کمبودی ندیدم ، نمیدانم چرا ، درمرز اسلام خارج میشویم ، واز خارجیها وبیگانه گان الگو میگیریم ، لطفا اگر کسی از اسلام یک زره کاستی می بیند بگوید که دیگران هم بفهمند ؟

3
0
هاوری شنبه 15 دی 1397 | 14:06

ذره نه زره جانم

1
0
دنیا80 یکشنبه 16 دی 1397 | 07:12

الیته : از مرز اسلام نه در مرز اسلام . همچنینبیگانکان نه بیگانگان

1
0
حه و برا چهارشنبه 19 دی 1397 | 15:48

منظور این بوده :
در مز اسلام صحیح نیست .
از مرز اسلام صحیح است
بیگانه گان درست نیست
بیگانگان درست است
نویشته ام درست نیست
نوشته ام درست است
دیگه

پاسـخ

س ص ح پ قسه شنبه 18 دی 1397 | 20:44

1
0

له هاوری و دنیا80 زور ممنونم که تذکریان داوه وه هله کانمان له بهر چاو بخه ین ، ولی عزیز دلم ( بیگانگان ) صحیح است ، چرا کلیمۀ ( بیگانکان )کردی است . ومن فارسی نویشته ام نه کردی ، و حرف از صحیح است ، از صحیح است ممنون . مشکل دیگری نبود .

پاسـخ

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت زریوارخبر در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
* به دلیل تراکم نظرات ممکن است نظر شما با تاخیر تایید شود.

نام *
 

کد امنیتی